Arkadaşım, ortağım, ortak imzalı yazarım Aydın…

Yıllar yılı aynı evi, aynı gazete sütununu paylaştığım ortaklık yaptığım, dostum, arkadaşım Aydın Engin’i geçen hafta kaybettik. Onu rahmetle anarken eşi Oya Baydar ve oğlu Ekim’e başsağlığı diliyorum.

Aydın Engin, benden birkaç yıl önce gençlik tiyatrosuna girmiş Ödemişli terzi Sadık’ın oğluydu.             

“Devri Süleyman” oyununu yazıp kurucusu olduğu Halk Oyuncuları’nda yıllarca kapalı gişe oynadıktan sonra, Aksaray’daki tiyatro binaları bir oyun sonrası gece yarısı yakılmıştı. Ondan birkaç gün sonra Taksim’de Yaşar Kemal ile yürürlerken rastlayıp ne yapacağını sorduğumda bana “Fransa’ya sinema tahsiline gideceğim” yanıtını verdi. Ben; “boş ver gel birlikte yayıncılık yapalım. Ben 2 sendika gazetesi çıkarıyorum birlikte çıkarırız” dedim. İkna olunca Asya yayıncılığı kurup ortak olduk. Birlikte sendika gazetelerini ve “İşçiyiz, Haklıyız, Güçlüyüz” broşürlerini çıkartmaya başladık. Onun yanı sıra birlikte tiyatral bir şekilde sendikalı işçilere eğitim seminerleri verdik. Bu başlayan ortaklığımız daha sonra İSTA Ajansı, Ayrıntılı Haber, Vatan gazetesi, Ortam ve Yeni Ortam’da sürdü.            

Bazen birimizin başladığı yazıyı diğeri tamamlayarak, ortak müstehar ismimiz (Murat Bolkar) imzasıyla yayımladık.           

1970 yılında TRT’de Türkiye’de Gençlik Hareketleri isimli araştırmamı, son 3 gün birlikte daktilo ederek hazırladık. Ödül aldığımız 7 bin lirayı da paylaştık.          

12 Mart döneminde kaçakken her gece kalacak yer aradık. Sonra hapiste birleştik. Hapisteyken birlikte bir gazete kurmayı düşledik. Hapis çıkışı Yeni Ortam’da bir zorunluluk nedeniyle yazı işleri müdürlüğünü ona devrettim. Sonra TİP ve TSİP ayrışması nedeniyle 1974 yılında ayrılık yaşadık. O sürgüne gitti. 13 yıl sonra Nevizade de bir meyhane önünde yeniden karşılaşıp kavuştuk. “Ortak naber” diye iki gün önce ayrılmışız gibi yeniden bir araya geldik. O gün bu gündür sık sık birbirimizi izleyip her konuda “Ortak” diye söze başlayarak yolumuza devam ettik.           

Geçen hafta hiç beklemediğim bir anda onun safra kesesi ameliyatı sonrası bir komplikasyon nedeniyle yoğun bakımda olduğunu öğrendim. Nasıl olsa bunu da aşar diye düşündüğüm sırada ölüm haberi geldi.         

Aydın, çok parlak zekalı, çalışkan, kavraması çabuk olan güçlü bir kaleme sahip, yazılarında ironi taşıyan, ironiye yer veren bir usta yazardı. Aydın’ın yazılarının genç gazeteci meslektaşlarıma yol gösterici olacağına inanıyorum.        

Ortak, sana rahmet, eşin Oya Baydar ve oğlun Ekim’e başsağlığı diliyorum. Işıklar içinde yat.

GÜNÜN SÖZÜ:

Yaş kemale erince dostlarla da ayrılıyor yollar bir bir…